كس : يا من بازمانده را نزد خود از وفا طلب * يا تو كه پاكدامنى مرگ من از خدا طلب و در وقت عتبه « * » بوسى هم اين شعر مناسب است : من ار چه هيچ نيم هرچه هستم آن توأم * مرا مران كه سگى سر بر آستان توأم و ايمان خود را به ايشان بعد از عرضه بسپارد امانتا كه عند الحاجه رد نمايند ، و شيطان نتواند در حين مردن از وى بستاند ، و مصائب وارده بر آن بزرگواران را خصوصا در حرم مطهر حضرت ابى عبد اللّه الحسين عليه السّلام ياد بياورد يكى يكى تفصيلا و بر آنها گريه كند . اگر بتواند يك توبهء درستى با جميع مقررات معلومه در محل خود در خدمت امام عليه السّلام بجا آورد آن بزرگوار را شاهد « * » و شفيع « * » قرار بدهد ، و بنا بگذارد عند المراجعه « * » دهنى را كه به آن آستانهء شريفه رسيده ، و اعضائى كه بر آنجاها ماليده شده ، و از بركت آنها اكتساب نور كرده دوباره به لوث معاصى ملوّث نگرداند ، بلكه از لغويات بىفايده هم اجتناب نمايد . بايد حالش با حال وقتى كه مشرف نشده

--> ( * ) عتبه : ضريح و بارگاه . ( * ) شاهد : حاضر ، آگاه ، گواهىدهنده . ( * ) شفيع : شفاعت‌كننده ، واسطه . ( * ) عند المراجعة : بوقت بازگشت .